Ljóð, hljóð og óhljóð

Diskurinn Ljóð, hljóð og óhljóð fæst í verslunum Skífunnar og 12 Tóna, en hann er ávöxtur af samstarfi feðganna Kristjáns og Þórarins Eldjárns. Þórarinn les eigin ljóð en Kristján flytur frumsamda tónlist undir lestrinum. Allur ágóði af sölu disksins rennur í Minningarsjóð Kristjáns Eldjárns gítarleikara.

Texti úr umslagi Ljóða, hljóða og óhljóða:

„Ljóð, hljóð og óhljóð er nafnið sem Eldjárn valdi þessu samstarfsverkefni okkar feðga og hitti þar naglann á höfuðið. Það er í eðli sínu vel til fundið að leiða saman ljóð og hljóð. Enda hefur það oft verið gert og í sumum menningum er ljóð án hljóðs reyndar óhugsandi. Alstaðar eru ljóð í ætt við hljóð, jafnvel óhljóð. Ljóð og hljóð er líka í raun eitt og sama orðið, aðblásturinn einn greinir þau að og veldur merkingarmun. Samt eru ljóð hljóð og hljóð geta auðveldlega verið ljóð.

Við feðgar höfðum lengi velt og jafnvel velkt því fyrir okkur að stilla saman strengi gítars og skáldhörpu, en fórum okkur hægt. Nægur var tíminn. Sumarið 1997 létum við loks verða af því að stíga skrefið frá orðum til efnda. Framgangsmátinn var þessi: Ég gekk í minn aldna ljóðasarp og valdi þaðan væna syrpu en tálgaði svo utan af henni eða tíndi innan úr allt sem stóðst ekki enn strangara, mjög svo huglægt inntökupróf. Því næst stokkaði ég upp það sem þá lifði eftir og reyndi að raða saman í órökstudda lengju út frá ómeðvituðum ómum sem ég þóttist heyra innra með mér og vonaði að tónsmiðurinn fyndi tengingu og kveikingu á svipuðum bylgjulengdum.

Þar með var Eldjárn tekinn við. Hann horfði fast og oft á röðina, fitlaði við strengi, steig á fetla, ýtti á hnappa og sneri hnúðum. Mátaði ljóðin í huganum við hljóma og rytma, dró þau gegnum brenglara og bjagara, magnara og dempara. Ekki leið á löngu þar til hann var búinn að raða grunninum inn í ofurminni sitt og þar með vorum við klárir í slaginn. Ekkert mátti skrifa niður og ekki mátti heldur æfa prógrammið, eða giggið eins og hann nefndi það.

Við frumfluttum þessa niðurstöðu við góðar undirtektir í Café Menningu á Dalvík 9. júlí 1997. Hluta af dagskránni fluttum við síðan tvisvar eða þrisvar annars staðar og reyndum að láta aldrei hljóma eins. Ætlunin var síðan að endurtaka leikinn eftir þörfum. Nægur var tíminn.

Nú vitum við að tíminn var ekki nægur. Giggið verður ekki endurflutt með nýjum og nýjum hætti eins og til stóð. Sjálfur heyri ég hinsvegar eitthvað nýtt í músíkinni í hvert skipti sem ég hlusta á þennan disk sem tekinn var upp í Reykjavík og Helsinki 1998.“

Þórarinn Eldjárn